مناسبت ها از وبلاگ اصلی روستای وانشان

شاید این جمعه بیاید شاید    

چهره گل ،باغ و صحرا را گلستان می‌کند       دیدن  مهدی  هزاران درد درمان  می‌کند

مدعی گوید که  با  یک گل نمی‌آید بهار         من گلی دارم که دنیا را گلستان می‌کند

نام : محمّد

      پدر : امام حسن عسكری(ع).

   مادر: نرجس

 

           زادگاه: شهر سامراء

 

                      

                      زاد روز: شب نیمه شعبان 255، هنگام طلوع فجر

 

 

                                   غیبت صغری: از سنّ پنج سالگی به مدّت 69 سال

 

            

او خواهـد آمد،

آمدنی همراه با عـدل، عـدلی به وسعـت تمام عالم.ظهورش لرزه ای است بر خفـتگان 

 و عطر شادی است برای منتـظران. او خواهـد آمـد و دادگاهی بنا خواهـد شـد

به پهنای کـره خاکی.دادگاهـی که در آن حقايق، در پرده مصلحـت

انديشی ها و سياست بازی ها و قدرت طلبی ها پوشيده

 نخواهـد شد و جايگاه افـراد،نه بر اساس ضوابط و روابط،

 که بر اساس حقايق تعيين خواهد شد.

گيرندگان حکم فردا خواهند بود.

 اسامی و القاب حضرت مهدی(عج)

          بقیة اللّه             مهدی(عج)               السیف الشاه              الوتر الموتور   

               باب اللّه              علم الهدی                 القمر الزّاهر             نور ابصار الوری

                   نور اللّه                 ربیع الأنام              شمس الظلاّم           الكتاب المسطور 

                    وجه اللّه                الدین المأثور               صاحب الأمر             یعسوب المتقین 

                        ولی اللّه                 سلالة النّبوّة              صاحب الزمان              

                           عین اللّه                  سفینة النّجاة                نضرة الأیام                    

                            داعی اللّه                  خاتم الاوصیاء                 نظام الدین                    

                                حجة اللّه                      عین الحیوة                 معزّ الاولیاء

                                  خلیفة اللّه                    القائم المنتظر                مذلّ الأعداء

                                     سبیل اللّه                 العدل المشتهر                 وارث الانبیاء

  میلاد منجی عالم بشریت حضرت بقیة الله الاعظم

مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف

بر تمامی وانشانی های عزیز مبارک باد

«عبودیت تنها از برکت نام حسین علیه‏السلام زنده است. سالکان نیازمند نورند و  حسین (ع)

 مصباح هدایت است. چراغ روشنی که خداوند در طریق دشوار بندگی افروخته است تا

عاشقان  در آن نظر کنند و جان خویش را از فروغ او بیافروزند. عاشقان غرقه‏ی

دریای عشقند و حسین علیه‏السلام کشتی نجات است. آن که  در کشتی

 نجات نشسته است، از موج‏های هایل دریای عاشقی بیم ندارد

و این است که:

 «ان الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة».

        حسین سلطان عشق،

                                        عباس ساقی عشق،

                                                                    زینب شاهد عشق 

                                                                                             و سجاد راوی عشق.

           کاروان عشق در راه است و خود "عشق" نیمه شعبان خواهد آمد...

اعیاد شعبانیه مبارک

      فرارسيدن ولادت

ها عَلىُّ بَشَرٌ كَيْفَ بَشَرٌ               رَبُّهُ فيهِ تَجَلّى وَظَهَرَ

     هُوَ وَالْواجِبُ نُورٌ وَبَصَرٌ                 هُوَوَالْمَبْدَءُ شَمْسٌ وَقَمَرٌ

     به مناسبت میلاد با سعادت مظهر علم و عزت و عدالت و سخاوت و شجاعت،مولود کعبه

   مولی الموحدین، امیرالمومنین علی بن ابیطالب (ع)،

مراسم جشن وسروری جهت،انس و همدلی بیشتر بین همشهری های عزیز

           و همچنین ارائه گزارش توسط :

                «     انجمن فرهنگی اجتماعی وانشانی ها 

                «     شوراي محترم اسلامي وانشان 

                «     دهیاری محترم وانشان

    در روز پنج شنبه مورخ  ۲۶/۳/۹۰ از ساعت ۱۶ الی ۱۸، در حسینیه ای مجتمع فرهنگی 

    گلپایگانی ها  واقع در  تهران - خیابان پیروزی نبش خیابان سوم نیروی هوایی برگزار 

     می گردد.

    از همه همشهری های عزیز دعوت می گردد  با حضور سبز خود برشکوه این مجلس

     بیفزاید.

با تشکر از حضور شما : انجمن فرهنگی اجتماعی وانشانی ها

گذشت ماه اسفند و آن ماه سختي           بهار آمد بهار خوش بهار نيكبختي

        شکفته نوبهار گل، گل به گلستان               زمين خندان كه پيروز است بر زمستان

     بهار آمد سبزه رسيد و باغ گلستان شد      بهار وصلت و شادي عشق جوان شد

بهار آمد بيا هر روز در شادي گذاريم           چو خوش روزي ز دي يادي نياريم

بهار آمد چو شور بلبلان بين                     بنوش جام مي و جام جهان بين

 الا وانشانیان چو اين روزتان نوروز                هميشه شاد باشيد بختتان پيروز

اي بلبل خوش نوا فغان کن       عيد است نواي عاشقان کن

 چون سبزه ز خاک سر برآورد     َترک دل و برگ بوستان کن

 بالشت ز سنبل و سمن ساز     وز برگ بنفشه سايبان کن

 چون لاله ز سر کله بينداز          سرخوش شو ودست درميان کن

 بردار سفينه‌ي غزل را                وز هر ورقي گلي نشان کن

 صد گوهر معني ار تواني            در گوش حريف نکته‌دان کن

وان دم که رسي به شعر عطار     در مجلس عاشقان روان کن

ما صوفي صفه‌ي صفاييم            بي خود ز خوديم و از خداييم

 

 

 

 

هفت سین قرآنی

«سلام قولا من رب رحیم»_{^{( 50، یس).}}

     «سلام علی نوح فی العالمین»_{^{( 79 ، صافات)}}

           «سلام علی ابراهیم» _{^{(109، صافات)}}

                 «سلام علی موسی و هارون» ^{_{( 120 صافات)}}

                       « سلام علی المرسلین»_{^{(181 صافات)}}

                                «سلام علی آل یاسین» _{^{(130 صافات)}}

                                      «سلام هی حتی مطلع الفجر»_{^{(5، قدر)}}

 

 

  نمادهای هفت سین

سنجد ( Sorb ) : نمادی است از زایش و تولد و بالندگی و برکت

سمنو (Samanoo): نماد خوبی برای زایش گیاهی و بارور شدن گیاهان...

سبزه (Verdure) : موجب فراوانی وبرکت درسال نو شود،رنگ سبز آن رنگ ملی

                                        و مذهبی ایرانیان است.

سیب سرخ (Red Apple ) : نمادی است از باروری و زایش

سماق (Sumac) : برای گندزدایی و پاکیزگی

سیر (Garlic) : برای گندزدایی و پاکیزگی

سرکه (Vinegar) : برای گندزدایی و پاکیزگی

قرآن(Quran) : کتاب آسمانی

تخم مرغ (Eggs) : از نوع سفید یا رنگی نمادی است از نطفه و نژاد

ماهی سرخ (Gold Fish) : ماهی یکی از نمادهای آناهیتا فرشته آب و باروری

                                                 است و وجود آن باعث برکت و باروری می گردد.

سکه (Silver & Gold Coin) : موجب برکت و سرشاری کیسه است

نقل (Comfit ): نمادی است از زایش و تولد و بالندگی و برکت

شیرینی (Sweets ) : نمادی است از زایش و تولد و بالندگی و برکت

آجیل (Nuts) : نمادی است از زایش و تولد و بالندگی و برکت

اسپند ( Wild Rue): در زمانهای قدیم مقدس بوده و در رسم های نیایشی بکار

                                          برده می شده.

انار (Pomegranate) : پر دانگی انار نشان از برکت و باروری است.

 

 

 

 

در آستانه نوروز،اين سرمايه کهن ملي و ايراني که با آميزه هاي مذهبي

وعرفانه جلوهاي بيش از پيش گرفته است مي باليم و سالي سرشار از

            بهروزي را براي همه وانشانی هاي عزيز  ازايزد منان خواستاريم .

 

گريه کن اي ديده روزمـاتم اسـت           آخـــر عـمر رسول(ص) خاتم است

نــاله خــيزد از دل ارض و ســما            دل غـــمين گـشته تـمام مـا سوا

  از مدينه مــي رســـد آه و فـغان            صـــاحب قرآن رود از اين جــهان

خاتم پـيغمبران(ص)دربستراست            بهراوخونين دوچشم حيدر(ع) است

فاطمه امشب سه جا گیسو پریشان میکند        ناله وآه وفغان بهر یتیمان میکند

گاهی از بهر پدر نالد گهی بهر پسر                    گاه اشک غم روان بهر عزیزان می کند

گاه می گردد کنار تربت پاک حسین                    گاه رو در کربلا با قلب سوزان می کند

چون رضا دارد چراغ وفرش وزوار وحرم                  فاطمه رو در بقیع با آه وفریاد می کند

                                             ...............................

ای دل خون شده ، ایام عزای حسن ست           کز ثری تا به ثریا همه بیت الحزن ست

 پیرهن چاک زنم در غم آن گوهر پاک                 کز غمش چاک ملک را به فلک پیرهن ست

   زائری بارانی ام، آقا به دادم می رسی ؟             بی پناهم ، خسته و تنهايم، به دادم می رسی ؟

   گر چه آهو نیستم اما پر از دلتنگیم                   ضامن چشمان آهوها، به دادم می رسی ؟

   من دخیل التماسم را، به چشمت بسته ام        هشتمین دردانه زهرا، به دادم می رسی

روز دهم محرم  الحرام سال 61 هجری

                                                عاشورا

    در اين روز، حوادث و رويدادهاي مهمي در سرزمين كربلا به وقوع پيوست كه براي هميشه در تاريخ

    انسان ها ثبت و درج خواهد ماند.

       روز دهم...

شهادت امام حسين عليه السلام

شهادت حبيب بن مظاهر اسدي كوفي

شهادت مسلم بن عوسجه

شهادت حر بن يزيد رياحي

شهادت جون مولي ابيذر الغفاري

شهادت همسر وهب

شهادت شبيه ترين مردم به رسول خدا صلي الله عليه و آله علی اکبر حسین

شهادت قاسم بن الحسن عليه السلام

شهادت عبدالله بن الحسن عليه السلام

شهادت قمر منير بني هاشم ابالفضل

شهادت مولانا الرضيع علی اصغر

شهادت دیگر اصحاب

غارت اموال

غارت كردن لباس و زره و…

جدا شدن سرهاي مطهر

به آتش كشيدن خيمه هاي آل الله

شهادت دختران كوچك در کنار خیمه ها

فرستادن راس مطهر امام حسين عليه السلام

                                             شرح کامل در ادامه مطلب بخوانید

 

کنیه هاو القاب امام سوم شیعیان 

 ثارالله  قتيل الله  وترالله  سفير الله  حجت الله   موضع سرّالله  لدليل علي‌الله  عبدالله  وصی الله  آل الله   

عطشان     مظلوم      قتيل العبرات      سيّد الشهدا   ابوالشهداء  ابوالاحرار   ابوالمجاهدين 

 خامس آل عبا   خون خدا    سلطان كربلا   وترالموتور  سريع العبره  قتيل اشقياء

شهيد     رشيد     غريب   وارث     مجاهد   امام   مقتول   زکی   عابد 

 سفينه النجات   قتيل الكفره    خازن الكتاب المسطور  

   خامس اصحاب كسا     سيد شباب اهل جنه

 حسین

      ایام شهادت سید الشهداء حضرت اباعبدالله الحسین و یاران و پاکبازانی که در راه امام عشق جانشان را

      فدا نمودند را، محضر مبارک حضرت بقیة الله الاعظم (عج) وهمچنین همه ی شیعیان و وانشانی های

      عزیز تسلیت باد.

 

روز نهم محرم  الحرام سال 61 هجری

                                                   تاسوعا

    1. در روز نهم محرم  (تاسوعای حسینی)  شمر بن ذی الجوشن با نامه‏ای كه از عبیداللّه‏ داشت از

       "نُخیله" كه لشكرگاه و پادگان كوفه بود با شتاب بیرون آمد و پیش از ظهر روز پنجشنبه نهم محرم

        وارد كربلا شد و نامه عبیداللّه‏ را برای عمر بن سعد قرائت كرد. ابن سعد به شمر گفت: وای بر تو!

        خدا خانه ات را خراب كند، چه پیام زشت و ننگینی برای من آورده‏ای. به خدا قسم! تو عبیداللّه‏ را

        از قبول آنچه من برای او نوشته بودم بازداشتی و كار را خراب كردی...

    2. شمر كه با قصد جنگ وارد كربلا شده بود، از عبیداللّه‏ بن زیاد امان نامه‏ای برای خواهرزادگان خود و

        از جمله  حضرت عباس علیه‏السلام گرفته بود كه در این روز  امان نامه  را بر آن حضرت عرضه كرد و

        ایشان نپذیرفت.  شمر نزدیك خیام امام حسین علیه‏السلام آمد و  عباس، عبداللّه‏، جعفر و عثمان

        (فرزندان امام علی علیه‏السلام كه مادرشان ام‏البنین علیها‏السلام بود) را طلبید. آنها بیرون آمدند،

        شمر گفت: از عبیداللّه‏ برایتان امان گرفته‏ام. آنها همگی گفتند: خدا تو را و امان تو را لعنت كند، ما

        امان داشته باشیم و پسر دختر پیامبر امان نداشته باشد؟!

    3. در این روز  اعلان جنگ شد كه حضرت عباس (ع) امام (ع) را باخبر كرد. امام حسین (ع) فرمود:

       ای عباس! جانم فدای تو باد، بر اسب خود سوار شو و از آنان بپرس كه چه قصدی دارند؟

       حضرت عباس (ع) رفت و خبر آورد كه اینان مي‏گویند: یا حكم امیر را بپذیرید یا آماده جنگ شوید.

       امام حسین (ع) به عباس فرمودند: اگر مي‏توانی آنها را متقاعد كن كه جنگ را تا فردا به تأخیر

 

       بیندازند و امشب را مهلت دهند تاما با خدای خود راز و نیاز كنیم و به درگاهش نماز بگذاریم.خدای

 

       متعال مي‏داند كه من بخاطر او نماز و تلاوت قرآن را دوست دارم.حضرت عباس نزد سپاهیان دشمن

 

       بازگشت و از آنان مهلت خواست. عمر بن سعد در موافقت با این درخواست تردید داشت، سرانجام

 

       از لشكریان خود پرسید كه چه باید كرد؟ "عمرو بن حجاج" گفت: سبحان اللّه‏! اگر اهل دیلم و كفار از

 

       تو چنین تقاضایی مي‏كردندسزاوار بودكه با آنها موافقت كنی.عاقبت فرستاده عمر بن سعد نزد عباس

 

        آمد و گفت: ما به شما تا فردا مهلت مي‏دهیم، اگر تسلیم شدید شما را به عبیداللّه‏ مي‏سپاریم و

 

        گرنه دست از شما برنخواهیم داشت 

كربلا لبریز عطر یاس شد

نوبت جانبازی عباس شد

 

کنیه هاو القاب حضرت عباس

 

ابوالفضل    ابوالقاسم  اطلس  المستجار   العبد الصالح

 

  قمر بنى هاشم   قهرمان علقمى  كبش الكتيبه

 

 طيار  حـامـى الظـعينه   پرچمدار 

 

سپهسالار  باب الحوائج

 

 سقّا

 

 

روز هشتم محرم  الحرام سال 61 هجری

                                                   روز هشتم

    1. "خوارزمی" در مقتل الحسین و "خیابانی" در وقایع الایام نوشته‏اند كه در روز هشتم محرم

        امام حسین علیه‏السلام و اصحابش از تشنگی سخت آزرده خاطر شده بودند؛ بنابراین امام

        كلنگی برداشت و در پشت خیمه‏ها به فاصله نوزده گام به طرف قبله،زمین را كَند، آبی گوارا

        بیرون آمد و همه نوشیدند و مشكها را پر كردند، سپس آن آب ناپدید شد و دیگر نشانی از آن

        دیده نشد. هنگامی كه خبر این ماجرا به عبیداللّه‏ بن زیاد رسید، پیكی نزد عمربن سعدفرستاد

        كه: به من خبر رسیده است كه حسین  چاه مي‏كَند و  آب بدست مي‏آورد. به محض اینكه این

        نامه به  تو  رسید، بیش از پیش مراقبت كن كه دست آنها به  آب نرسد و كار  را بر حسین (ع)

         و یارانش سخت بگیر. عمر بن سعد دستور وی را عمل نمود.

 
    2. در این روز  "یزید بن حصین همدانی"  از امام (ع) اجازه گرفت تا با عمر بن سعد گفتگو كند.  

        حضرت اجازه داد و او بدون آنكه سلام كند بر عمر بن سعد وارد شد؛ عمر بن سعد گفت: ای مرد

        همدانی!  چه چیز تو  را  از سلام كردن به من بازداشته است؟ مگر من مسلمان نیستم؟ گفت:

        اگر تو خود را مسلمان مي‏پنداری پس چرابرعترت پیامبر شوریده وتصمیم به كشتن آنها گرفته‏ای

        و آب فرات را كه حتی حیوانات این وادی از آن مي‏نوشند از آنان مضایقه مي‏كنی؟

        عمر بن سعد سر به زیر  انداخت و گفت:  ای همدانی! من مي‏دانم  كه آزار دادن به این خاندان

        حرام است، من در لحظات حسّاسی قرار گرفته‏ام و نمي‏دانم باید چه كنم؛ آیا حكومت ری را رها

        كنم، حكومتی كه در اشتیاقش مي‏سوزم؟ و یا دستانم به خون حسین آلوده گردد، در حالی كه

        مي‏دانم كیفر این كار، آتش است؟ ای مرد همدانی! حكومت ری به منزله نور چشمان من است

        و من در خود نمي‏بینم كه بتوانم از آن گذشت كنم. یزید بن حصین همدانی بازگشت و ماجرا را

        به عرض امام (ع) رساند و گفت: عمر بن سعد حاضر شده است شما را در برابر حكومت ری به

        قتل برساند.

    3. امام علیه‏السلام مردی از یاران خود بنام "عمرو بن قرظة" را نزد ابن سعد فرستاد و از او خواست

        تا شب  هنگام در فاصله دو سپاه با هم ملاقاتی داشته باشند. شب هنگام  امام حسین (ع) با

       20 نفر و  عمر بن سعد با 20 نفر در محل موعود حاضر شدند.  امام حسین (ع) به همراهان خود

       دستور داد تا برگردند و فقط برادر خود "عباس" و فرزندش "علي‏اكبر" را نزد خود نگاه داشت.

       عمر بن سعد  نیز فرزندش  "حفص" و غلامش را  نگه داشت و بقیه را مرخص كرد. در این ملاقات

       عمر بن سعد هر بار در برابر سؤال امام علیه‏السلام كه فرمود: آیا مي‏خواهی با من مقاتله كنی؟

       عذری آورد. یك بار گفت: مي‏ترسم خانه‏ام را خراب كنند! امام علیه‏السلام فرمود: من خانه‏ات را

       مي‏سازم.ابن سعد گفت:مي‏ترسم اموال و املاكم را بگیرند! فرمود:من بهتر از آن را به تو خواهم

       داد، از اموالی كه در حجاز دارم. عمر بن سعد گفت: من در كوفه بر جان افراد خانواده‏ام از خشم

       ابن زیاد بیمناكم  و مي‏ترسم آنها را  از دم شمشیر بگذراند. حضرت هنگامی كه  مشاهده كرد

       عمر بن سعد از تصمیم خود باز نمي‏گردد، از جای برخاست در حالی كه مي‏فرمود: تو را چه

       مي‏شود؟ خداوند جانت را در بسترت بگیرد و تو را در قیامت نیامرزد. به خدا سوگند! من مي‏دانم

       كه از گندم عراق نخواهی خورد!  ابن سعد با تمسخر گفت: جو ما را بس است.

    4. پس از این ماجرا،عمر بن سعد نامه‏ای به عبیداللّه‏ نوشت و ضمن آن پیشنهادكرد كه حسین (ع)

       را رها كنند؛ چرا كه خودش گفته است كه یا به حجاز برمي‏گردم یا به مملكت دیگری مي‏روم.

       عبیداللّه‏ در حضور یاران  خود نامه ابن سعد را خواند، "شمر بن ذی الجوشن" سخت برآشفت و

       نگذاشت عبیداللّه‏ با پیشنهاد عمر بن سعد موافقت كند. 

روز هفتم محرم  الحرام سال 61 هجری

                                                   روز هفتم

   1. در روز هفتم محرم عبید اللّه‏ بن زیاد ضمن نامه‏ای به عمر بن سعد از وی خواست تا با سپاهیان

       خود بین امام حسین و یاران، و آب فرات فاصله ایجاد كرده و اجازه نوشیدن آب به آنها ندهد.

       عمر بن سعد نیز بدون فاصله "عمرو بن حجاج" را با 500 سوار در كنار شریعه فرات مستقر كرد و

       مانع دسترسی امام حسین علیه‏السلام و یارانش به آب شدند.

روز ششم محرم  الحرام سال 61 هجری

                                                   روز ششم